7 స్పందనలు కు "ఆడది కోరుకునే వరం"
ఆగష్టు 6, 2008 వద్ద 7:14 అపరాహ్నం
In response to the discussion of Mahesh gAri space-
I feel people are missing the woods for the trees.
The story wishes to make two points -
a)Rape is an agony to a woman. It is not a “small incident” that can be forgotten and got on with life. The agony is NOT due to social repurcussions or concepts of “chastity”. The agony is due to the degradation, demeaning and assault on the mind. We get annoyed when somebody touches us without our permission. Can the women remember how it felt when the sleazy bus conductors and men touched in the crowded buses. The story highlights the agony.
b)The protagonist wished her friend died, because death might be better than suffering that beating to self-respect. Remember, this is a snapshot story where a photograph of emotions in a frozen time are taken. If the story continued and all the women who were raped are shown to have committed suicide, then certainly it is wrong.
c)Going to the forest for solution- I found it rather strange that this is so grossly misinterpreted. People, the point here is to indicate that “solution” for this problem is so complex and huge that it needs “BIG” help. The protagonist is not a coward, nor a fatalist. She thinks it is injustice that when men fight, it is the women who pay for it, and they would not have started the fight (at least, in most cases). Psychologists and Psychiatrists say that rape is a crime worse than murder. Because in the former, the victim has to live with the memories and the humiliation.
d)Mahesh gArU commented that “depicting men collectively as enemy”. This story depicts a crime- a crime has a perpetrator, and a victim. A crime has many angles, shock, trauma, disbelief, anger, violence, legal scenes, and fight for justice. This story captures the angles of shock, and anger from the perspective of the “representative of the victim”. In this variety crime, (mostly) it so happens that the perpetrator is a man and the victim a woman. So do you take it that “raising a voice against rape” is “demonising men”? If there is a logical connection between the two, I don’t see it.
ఆగష్టు 6, 2008 వద్ద 8:40 అపరాహ్నం
Finally-
Raising a voice against rape is not “perpetuating feudal values of chastity and such.” It is an assertion of woman’s individuality, a right to live peacefully without attacks on her personality, self-respect, and ego. It is refusal to accept violence, whether emotional or physical.
Nishigandha gArU,
one can only agree or disagree with a particular writer’s ideology, style of writing etc. One cannot “advice” writers on “what to write and how to write ” etc. Being a good writer yourself, I am sure you know that “writing is a creative expression of one’s inner self” and so it comes from inside. It doesn’t follow the advices or dictates from outside.
I apologise for typing in English. The reason is – just laziness ! 
Regards
Sharada
ఆగష్టు 7, 2008 వద్ద 3:07 పూర్వాహ్నం
I have absolutely no issues with what you INTENDED while writing the story. But, unfortunately story doesn’t carry your intentions. The story neither communicates your intentions nor propagates ‘feminism’ in it’s ideal form. That’s why I called the story “regressive” at its best. Stories of ideology should be progressive not lead to escapism. I found the later in the story.
That might be my skewed interpretation. However, its the text that lended itself to such a call.
కథ రాయడంలోని మీ ఉద్దేశం అభినందించదగినదే, కానీ మీ కథ మీ ఉద్దేశాల ఆదర్శాలకి అద్దం పట్టినట్టు నాకు అనిపించలేదు. అందుకే నా భాష్యం కాస్త త్రీవ్రత సంసరించుకుంది. మీరు ఎంచుకున్న కథ గుజరాత్ అల్లర్ల నేపధ్యంలో ‘బిల్కిస్ భాను’ అనుభవించిన వ్యధకు ప్రతిరూపం. కాకపోతే, నిజజీవితంలోనే తాను పోరాడి తనను అత్యాచారం చేసినవాళ్ళని చట్టం ద్వారా శిక్షింపజేసింది. అలాంటిది మీరు ఎస్కేపిజాన్ని (తపస్సు) ఆసరాగా తీసికుని న్యాయ,చట్ట వ్యవస్థలు మగాడి కనుసన్నలలో మెలుగుతాయికాబట్టి న్యాయం జరగదనే నిర్ణయం ఆ ఎస్కేపిజానికి ప్రారాకాష్ట. పైపెచ్చు స్నేహితురాల్ని రక్షించేదైర్యం చెయ్యని మీ ప్రధానపాత్ర, తన స్నేహితురాలి “చావును కోరడం” out of guilt అనిపిస్తుందేతప్ప మీరు చెప్పిన సానుభూతి కాదు.
పైన నేను చెప్పిన చర్చకు మూలకారణం మీ కథ ‘భూమిక’లో ఉండటం. నిషిగంధ గారి సలహా కూడా అందుకే అని నా భావన. ఒక ‘వాదానికి’ సంబంధించిన పత్రికలో రాస్తున్నప్పుడు ఆ వాదాన్ని ప్రతిఫలించే కథ రాయాలి. మీరు ఈ కథని మీ బ్లాగులో రాసుంటే, నేను అభినందించి, నాకు అనిపించిన లోపాలు చెప్పి ఉండేవాడినేతప్ప, సైద్ధాంతిక చర్చ పెట్టేవాడిని కాదు.
నిషిగంధ గారు సజెస్ట్ చేసినా అదే చేసారు.ఇది వరకూ నేను చెప్పినట్లు, ఇవివి. సత్యనారాయణ తీసిన ‘ఆమె’ సినిమా ‘ఉత్తమ సామాజిక చిత్రం’గా నంది అవార్డు పొందినప్పుడు నేను పొందిన నిరసన భావమే మీ కథ స్త్రీవాద కథ అన్నప్పుడు కలిగింది. అందుకే ఇన్ని చర్చలు. కాబట్టి “ఇజాల” కథలు రాస్తున్నప్పుడు ఆ వాదం పట్ల ఒక కూలంకష అవగాహన కలిగి రాస్తేనే రాణిస్తాయి. అది మీ సృజనాత్మకతకు ఆనకట్టో లేక బంధమో అని మీరు అనలేరు. ఎందుకంటే, ఒక వాదాన్ని ఎంచుకోవడం ద్వారా మీరు already ఒక సరిహద్దుని ఎంచేసుకున్నారు. అందుకే ఆ హద్దుల్ని గౌరవించి కథా వస్తువు, కధనం ఉండాలి అని చెప్పడం జరిగింది.
ఆగష్టు 7, 2008 వద్ద 4:34 పూర్వాహ్నం
Mahesh kumar gArU,
I am sure I wrote exactly what I INTENDED to write. It is unfortunate that it did not reach you and other progressive thinkers.
The protagonist would have been an “escapist” if she had forgotten the whole incident and stayed at her home, qualming her “guilty” conscience. She chose to “ask questions about the justice of the whole set up”, questions about man’s thinking that “it is alright to molest a woman who belongs to the enemy camp”.
The concept of “tapassu” and “asking God for answers” is a symbolic statement to indicate that asking for justice in these cases is a “huge and stupendous task” (almost as stupendous as seeing God, if that is possible).
Asking questions to oneself is the first step in any problem solving. (Then action would folow, but the story doesn’t intend to capture that).
“She would not get justice in the hands of the legal system” is not “height of escapism” as you said, but simple truth. Have you ever read about conviction rates in rape cases? It is shamefully low.
In the case of “rape as a war crime”, the less said the better.
For every banu who wins, there are millions of women who are overpowered by the legal system.
So do you think there is nothing to write about them?
About one woman facing ten men and “saving her friend” – think about it and the probability of her succeeding.
If I wrote that “single handed (or with the help of her husband) she over powered all those men, saved her friend and they lived happily ever after..” that, in my opinion would have been escapist.
I don’t know if you have realised that the protagonist “wishes her friend were dead” even before the rape (that is she should die before being raped, not “because she is raped”). The wish is to spare the friend the agony of the experience. That is to “indicate the intensity of sorrow” and I think that is pretty obvious.
If I had written,
“I sanghaTana taruvAta tanu padi mandikI moham elA cUpincagalugutundi? antakanTE caccipOvaTam mElu”…
then all your arguments would have been valid.
If you think only the stories that tell “that a raped woman fought the system and got justice” are fit to be called “feminist” I beg to differ.
I think any story/piece of literature that demands respect for woman’s body, intelligence, self-repect and ego and every story that protests against injustice to them
(as against meekly surrendering) is a story within the framework.
Thanks for an open and honest discussion.
ఆగష్టు 7, 2008 వద్ద 6:58 పూర్వాహ్నం
“It is unfortunate that it did not reach you and other progressive thinkers.”
It reached me and many others who did not want to comment. And most of those who commented did not condemn your story/views explicitly. They just agreed to many other facts/views he quoted which necessarily are not related to your article.
And I am sure atleast half of those who commented there did not take time to read your story.
Keep Going..!
సెప్టెంబరు 2, 2008 వద్ద 11:27 పూర్వాహ్నం
inka enni rojulu raastaru ee feminisam kathalu. meeku lokam lo katha vastuvule dorakatam leda.mimmalny meeru update chasu kondi.mee tytle choosi women lo inko konam edina cheptaremo anukunnanu. pls dont fee bad.
ప్రత్యుత్తరమిమ్ము
వెతుకు
- sbmurali2007: రేరాజ్ గారూ, దీని భావమేమి తిరుమలేశా? :) కార్తీక్ గారూ, రవ
- sbmurali2007: రేరాజ్ గారూ, కథ చదివినందుకూ, మీ అభిప్రాయం చెప్పినందుకూ
- rayraj: :)
వర్గములు:
- అడిలైడ్ ముచ్చట్లు (4)
- Columns (12)
- Short Stories (23)
- Uncategorized (4)
ఆగష్టు 6, 2008 వద్ద 5:36 అపరాహ్నం
అక్కడ అంత చర్చ జరుగుతుంటే అసలు రాసిన వాళ్ళు ఏమనుకుంటున్నారో అనిపించింది… మీ ఉద్దేశాన్ని ప్రకటించినందుకు సంతోషం…